hayallerim oynaşıyordu,
ay ışığının vurduğu durgun sularda,

hasret kokluyordu burnum,
buram,buram,
çocukluğum,çocukluğum !!!!
kör ebe oynuyordu,
gözlerimde.....

fırtınalı geceler içindeydim,
fırtınanın sesiydi, kulaklarımda,
uğuldayan,/tıpkı o günkü gibi,
anamın göğsü geliyordu,
o fırtınalı gecede,
korkudan / o şefkatine sığındığım.

Bir bahar gününü yaşıyordum,sonra,
fırtına dinmiş,/ sabah olmuştu,
yol boyu iğdelerdi korkan,
dallar, kopardığım,
çiçeğini, kokladığım,
kopardığım için küsüp de / kokmayan,
iğdeleri kokluyordum.

Sonra ! / takılıyordu gözlerim,
çalılıklar altına,sinsice sinmişlere,
oradaydı, mor menekşeler,
kendini, gizlemişti orada !
komşuydu, mor ona sümbüller,
saklanmıştı / çalılar altında.
görmezdi kimse, kokup durmasa.

Bir de, ne göreyim,
yer elması,yaprak dökmüş,/ arıkta,
bakar bana orada,
bu mevsimde toprak / kokar tadı,
susuz kalmış bir zaman /su akan arıkta,
söktüm birini, yedim kökünden,
tadı hala eski / toprak ana,toprak tadı,
kızdı söktün diye orda.

Bitmiyordu hayallerim,
ay ışığının oynadığı / o durgun sularda,
ona eşlik ederken,/ona komşuluk ederken,
geçmiş anılar yaşanmış çocukluklar,
onlar gibi oynuyorlardı,
berrak pınarda titreyen yarpuzlar gibi,
titriyordu gözlerimi esir alan sularda,
anılar....

a.yüksel şanlıer