Söyle gece saçlı kadın;
Hangi şaşmaz yolda yanıldın?
Kaç dönemeci vardı ki, yolu kısa sandın?
Yürüdün,yoruldun takatin bitinceye kadar arşınladın.

Söyle zifir saçlı kadın;
Bu akşam yüreğinde kaç acar sancı ağırladın?
Kaç kadim yolcu uğurladın?
Ve yıkılmadan ayaklarını yere bastın?
Hangi kara taşa, bağrında hayat verdin?
Susma söyle, kaç kifayetli sözden vazgeçtin?

Söyle kuzguni saçlı kadın;
Şeytana cenneti anlatmayı kolay mı sandın?
Hayatında kaç güzel rengi gökkuşağına kaptırdın?
Pervane sanıp kaç kelebeği narında yaktın?
Aşkın gözlerine mim çeken elleri kızıl şarapla yıkadın.
Oysa şaraba kan karışmıştı,anlamadın.
Kaç gece dua temennisyle günah çıkararak sabahladın?

Susma söyle keder saçlı kadın;
Saçlarının rengini sevdandan mı,kaderden mi aldın?
Gözlerindeki sağnağı nilden mi çaldın?
Sırtındaki bıçağı sezardan,yüreğindeki harı yedinci katın kırkıncı odasından mı sırladın?

Söyle gece saçlı kadın;
Hayatı milyona bölüp nasıl tek parça halinde nefes aldın?
Susma öyle, konuş gece saçlı kadın;
Aynaya sırtını dönüp kendine bu kaş çatmaların neden?
Neden tırnaklarınla kanatıp seyre dalarsın?
Bırak kabuk tutsun yaraların.
Yüreğindeki kalebentler bir bir can çekişirken burcun dibinde,
Nasıl kabullerin en ekberine sığınıp sükut kaldın?
Kertenkeleden alınma zehrini damlatırken,
Melul dilinle yılanın tükürüğüyle başa çıkmazsın.
Kum tanımazken gelinciği,
Çöle baharı anlatmayı kolay mı sandın?
Hangi körpe çağda çocukluğundan fersah fersah uzaklaştın?
Sevinçlerini,coşkularını hangi örümcek ağına kaptırdın?
Kaç gece ölüm provasına cellatın kollarında yattın?

Söyle gece saçlı kadın;
Ruhunun naaşını hangi gecenin şafağında musallaya yatırdın?
Öyle sükut durma!
Söyle, kaç bayramsız arafe yaşadın?
Kaçıncı ihanette kırılan hayallerıni yen içinde bıraktın?
Ufalanan can parçalarını okyanustan toplamayı kolay sanarak,
Kaç vurgun yedin?
Ah gece saçlı kadın!
Şahmaran’a vefa/yı anlatmayı kolay mı sandın?

Nimet Öner