Doğarken saf ve masumduk.
Büyüdükçe kirlendik,
Kirlendikçe öğrendik,
Kimileri nefretini kustu, çelimsizliğimize,
Kimileri bencilliğini kustu, masumiyetimize,
Her geçen gün masumlaştırsakta
Zaten masumduk ne gerek vardıki arınmaya,
Kimi zaman, bir dua
Kimi zaman, biraz para
Biter gider tüm kirlilik ...
O kömüre bulanmış yüzler,
Ay gibi parlar aynada.
Doğarken saf ve masumduk
Büyürken kirlendik
Beni büyüye bileceğim bir yere bırakın desek de
Mutlu, huzurlu, güvende hissede bileceğim bir yer,
Ne kadar istesek de,
Burası tam bir mahşer,
Bir birinin üstüne basan
Dönüp ardına bakmayan
Bir sürü insan.
Biz büyürken kirlendik
Kalplerimiz taşlaştı, gözlerimiz kör oldu.
Nefes alamaz işitemez olduk.
Büyümüş ama masumiyetini korumuş insanlar gördük.
Hepsini dizdik düşünen bir heykelin önüne,
Düşünen bizdik, seyreden onlar,
Peki ya DÜŞÜNDÜKLERİMİZ...