Bak Annem
Gökyüzü de yağmur damlalarını bırakıyor
Sen gibi mayıs mevsiminde oda ağlıyor
Gök gürleyerek sesleniyor akıyor cama vuran
Damlalarsa Haykırıyor ben gibi
Annesizlere
Sevmiyorum seni
Kopardın beni
Yalancısın sen hayat Annemsiz bıraktın beni
Kardeşlerimden evimden memleketimden ayırdın
Sürükledin bizleri param parça dağıldık mutlu musun ?
Sevmiyorum seni hayat annemi başkasına yar ettin
Sevmiyorum seni
Ya ......
Bulmasaydık birbirimizi Hiç tanımasaydık
Gelin mi olacaktık kardeş koynuna
Anneler günüymüş hani nerde benim annem
Nerde
Beni hasret bıraktın anne sevgisine
Kokusunu duymadım sarılamadım öpemedim
Üşüyen ellerimi avuçlarında ısıtamadım
Ateşler içinde yanarken anne derken yoktu başucumda
Beni hem öksüz hem yetim bıraktın be Hayat
Günlerce penceremde beklemelerim nerde Annem
Anlatmaya gücüm yok
Ne cümleler kurabiliyorum nede kelimeler
Sadece
Yaprak gibi dökülen geriye kalan savrulan hayatım

Seni sevmiyorum
Sevmiyorum Hayat
Öfkem nefrete nefretim kinime kinim
Annemi benden Koparan ey hayat sana
Sana bu sitem
Çünkü sevmiyorum seni
Avuçlarımda kalansa boş bir hiç
Annemsiz bıraktın beni
Annemsiz





Beni bıraktığın gün daha bebektim sadece Alın yazım kırılmıyorum
Belki Haklısın .....Sen de ANNEM

Gerçek Hayatın içinden şiirime Uğur böceğini layık Gören edebiyat yönetimine sonsuz Sevgiler