(İnsan Sevgisi)

Bilmiyorum, neyi paylaşamazlar?
Dost- kardeş geçinip uzlaşamazlar?
Bin fakülte bitse ulaşamazlar
İnsanlığın yüce mertebesine!

Dünyayı bir benlik dalgası sarmış.
Dünyada en üstün, bir tek O varmış!
Ömrünce herkese tepeden bakmış
Giderken ne kalmış kâr kesesine?

Dünyada sevgiden nasip almamış,
Ömrünce candan bir dostu olmamış,
Son yolculuğunda kimse gelmemiş
Sahipsiz sarılır O kefenine!

Bıraksan ardında, mal-mülk serveti
Ballara üşüşen sinekler gibi
Sanma ki etrafın sevgi çemberi
Acımaz atarlar toprak üstüne!

Bilin ki, bu dünya, böyle gidemez,
Dünya malı için, gurur ezilmez.
İnsanlık haysiyet katledilemez
Kulak veren yok mu, naçiz sesime?

İnsanı ölçmeyin, tahsil-parayla.
Dünyadaki sevap ve günahıyla
Herkes gidecektir bir gün, sırayla
Bir top beyaz bezi sarıp üstüne!

Eğer tatlı dilli, güleç olursan,
Gönülden sevilip sevgi bulursan,
İyiliklerinle dua alırsan,
Erersin, cennetlik mertebesine!

Dünyada, en yüce varlıktır insan
Sevgiye, saygıya lâyıktır insan
Eğer buna biraz inanıyorsan;
Değer ver kul hakkı, kul sevgisine!

SU KILICI