2
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1193
Okunma
Gönlümün sultanı, gözümün nuru;
Dağlara yağdırmış kar diye seni..
Yalansız, riyasız, öylece duru;
Yürekten sevmişim yar diye seni..
Önce gonca idin, şimdiyse gül’sün,
Ne yanan ateşsin, ne sönen kül’sün,
Olmaz mı bir kere yüzümüz gülsün,
Gönlüme düşürmüş har diye seni..
Sen bende sevdaydın, kalbimde tektin,
Girip de gönlüme çileler ektin,
Bahar dalda açan taze çiçektin,
Güze yetiştirmiş nar diye seni..
Vuruyorsun bana, gülerken ele,
Benimde yüzüme gülsene hele,
Bundandır bu hayat hep bana gele;
Sanki sallamışım zar diye seni..
Sen gülsen yüzüme her zaman şen’im
Dağ rüzgârlarıyla kararır tenim,
Kolayla hiç işim olmadı benim,
Ben ondan sevmişim zor diye seni..
18.03.2014
Avni Temiz
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz