Mert olmalı insan,
gönüllere dolmalı insan..
Daha mert’im artık,
keşkeleri attım içimden..
İçimde büyütsem de garipliğimi,
yine de mert davranmak istiyorum herkese..
Utanıyorum söylemeye garipliğimi,
gururum mu mertlik mi anlayamadım..
Daha mert’im artık,
elimdekilerle mutlu olmayı başardım..
Gönülden gönüle,
köprü kurmayı başardım..
Yaprak döken gençliğimin,
sürülmemiş toprağında bıraktım dertlerimi..
Daha mert’im artık,
sert rüzgarların tınılarıyla kaynaştım,
hayatla tesbih çeker gibi oynaştım..
Gezdiğin kadar değil,
okuduğun kadar mutlusun..
Ve dahi,
yaşamdan umutlusun..
Aslında mertlik,
dokunmaktır yüreklere,
ömrün yettiğince paylaşmaktır,
tüm kazanımlarını..
Mertlik ipinden salıncak kurdum,
gökkuşağının içinde sallanıyorum sanki,
iplerin kopacağı aklıma gelmeden..
Sallanmaların içinde kaybolup,
görmediysen kelebeğin kanatlarında,
gökkuşağını..
Sürmelisin yaprak döken gençliğinin,
gen kalan topraklarını..
Ve dahi,
sevmelisin sana hayatı vereni,
ve verilenleri..

HASAN BELEK 28/02/2014