Ay bezenmiş hale ile
gece yarısı mehtap
denizlerde yakamoz
vuslata ermiş zaman
getir çayları çaycı
şekersiz olsun
bakalım ufuklara dalgın dalgın
bu gecede bizim olsun
böyle geceler varken
yarınlar yalan olsun
yere düşen bir buz gibi
tuz buz olsun zaman


Bu gün,
yok artık aynalar
yok şu an, aynalara bakan yüz
rengi belirsiz bir çehre
benizlerde kan yok
karanlıkta her şey dümdüz


Bu mehtap kainatta ahenk
şu an öyle bir anki
aydınlıklara denk
işte ben bunun için severim karanlıkları
gizlerler yaşlı gözlerimi
ve dahi altındaki halkaları


Bir ışık hüzmesi dahi yok aydan başka
süslü tak’a benzer sokak lambaları
yarış eder gibi derdin ateşi
bir nefes gibi çektiğim acıları
gidin kırlangıçlar gidin
bu gece duygularımı da götürün
alın alev alev yanan gönlümü
götüründe okyanuslarda söndürün


Düşünceler düşünceler
beynime vurulan kelepçeler
ay ve mehtapta tarifi güç geceler
şu kainatta sır dolu bilmeceler
binlerce yıldır yazılıyor da
sırrı çözülemeyen heceler

Ey gönül bu gecede seni uykusuz bıraktık
bugün bu güneş
sadece ikimize doğsun yeter!