günlerdir şiir biriktiriyorum
gecelerin karabasan halinden çıkmış
ürpermiş
korkmuş
eylem sesleriyle sokakları yaşamış
ve aşkı tanımlamış dizeler taşıyorum avuçlarımda
ama
çoktandır yüzümün yansımasına bakamıyorum
sesimin tonunu değiştiriyorum sürekli öfkeliyim kendime
bir uyku arası kalkıp sövesim geliyor
dizelerimden Can Yücel geçiyor
okkalı bir siktir çekiyorum
parmak uçlarım kederleniyor
bir aşkın kıyısında avuçlarımın soğukluğunu hissediyorum
belki de bir barikat ardına yazılmalı şiir
sıcak ve kavgalı
aşkı Che’den öğrenmeli ve Fidel gibi düşünmeli biraz
öyle ya
sokak ortasında dövülerek öldürülüyor çocuklar
ve ya bir merminin yapılışındaki anlamsızlıkta
günlerdir biriktirdiğim şiir
çürüyor avuçlarımda
Bukowski iyi bilir beni
güzel delirir
ve kavga ederiz ikimiz de
bir kaç kadehle avuturlar ikimizi de
çadırlar kurmalıyım
meydanın tam ortasına
arabaların arasına
içine bir rakı masası açmalıyım
molotoflar
gaz bombaları
kadehimin tam ortasına
bir cop vurulmalı
şiirimin şiddeti
bir devlet teröründen daha anlamlı olmalı
aşkı tamamlamış dizeler taşıyorum avuçlarımda
Cemal Süreyya gibi sevmeli insan
sözleriyle sevişebilmeli sevdiğiyle
ve ya
Ahmet Kaya’nın bir türküsüyle
gözaltına alınmalı sevdasına
günlerdir şiir biriktiriyorum
gözlerimde bir kenti taşıyorum
avuçlarımda dizelerimin izleri
adını söylemekten korkar oldum kendime
galiba
birazdan
bir barikat ardında
ağlayacağım...