Çayı meccani sevdik bir peri hatırına.
Renginde binbir gizem suyunda nazı gördük.
Efsaneler sığdırdık namenin satırına.
Özlemi dize dize çay buğusunda ördük.


Öyle sevdik ki çayı her yudumda ayrı haz.
İncelen hayalleri ince belliye süzdük.
Demliğin sinesinden yükseldi billur niyaz.
Peri bahar deminde biz mateminde güzdük.


Hem dem olduk naz ile hayalinde Leyla’nın.
Berrak kelimeleri dizdik çay iklimine.
Mümessili idik biz bir sessiz vaveylanın.
Naz perisini yazdık gönlün has kilimine.


Her makamda demledik çayın en âlâsını.
Süzinakı ferahnak takip etti dem be dem.
Dile pelesenk ettik çayın hülasasını,
Gönüldeki sızıya acı çay oldu merhem.


Bir Asaf Osman çıktı çayı sigaya çeken.
En muteber çayları demledi özen ile.
Gahi gurup zamanı gâhi sabahın erken,
Çayın üstünde buğu sükutla geldi dile.
27.01.2014 İ.K