Yav sana ne, pardon/özür....!!!!!

Yani.... yav size ne....!!!!!

El alemin tasından, tarağından...Neden işkilleniyorsunuz...

Biz çocukken hani ilkokul çağımızda, sabah okula giderken günümüzde olduğu gibi
servis mervis yoktu, okula servis yoktu da sanki ilçeye gidecek köy postası vardı.

Yani araç olarak kamyon ya da traktör pek nadirdi ama pek bir lüks pek havalı bir şeydi.
Hele o kargıdan örme sepetlerde Dükkancıdan alınan birkaç alaşeker veya bir parça tahin
helvası ile Fırından çıkmış somun ekmeğin ne güzel olurdu tadı. Hani pek elimize geçmezdi
ya belki de o bakımdan böyle lezzetli olurdu...

Bir an ne yazacağımı unuttum...Köylerde bir yada bir kaç evde radyo olur, bütün vakitler
radyonun ana haber bültenine ayarlanırdı, okula gidiş-geliş saati de elbet. Akşamları kolaydı da
sabah zil çalmadan okula varmak epeyce yorucuydu. Bir de yolda oyuna tutulmak, okula götüreceğimiz
her gün iki tane odunu bulmak. Hepsi bizim işimizdi, bazen çaaaaatttttttt diye kırılan kuru ağaç dallarının
elimizi sızım sızım sızlatması da cabası.

Saat demiştik değil mi..?

Bizde akıl çok ona da çare bulmuş ve yolda güneşi en tepeden görecek şekilde değnekler dikmiştik,
değneğin gölgesinin uzaması zamanın geç, kısalması da daha ve vaktin erken olduğu anlamına geliyordu.
Bunun adını da güneş saati koymuştuk ve zamanı pek güzel ayarlayabiliyorduk.

Okul arkadaşlarımızla pek iyi geçindiğimi söyleyemem ta o zamandan, haka ve hakkaniyete çok önem
verirmişim demek ki, biri diğerine haksızlık etse, karşısında beni bulurdu.

Bu sebepten dolayı oğlanın birini bir güzel benzetmiştim, sen ertesi gün güneş saatimin yanına
benden önce gelip ölçü çubuğumu kaldırıp atmış okula geç kalsın diye hain oğlan...

İstediği oldu tabi okula geç kaldım, öğretmen dövmedi ama iyice tembihledi...

Demem şu ki; aslında kimsenin kimseden ne fazlası ne de noksanı var ama elbette her şiirinde
bir öyküsü olmalı....

Kutladım ve gittim...Hürmetler....

Sanki bu sen , sen değilsin

Şimdi soruyorum sana
Neyim kimlerden eksikti de
Koymadın beni kul yerine ..

Zaman zaman bu göçmen kızına çok kızıyorum böyle seven güzel bir yüreğin,insanın değerini bilmediği için,zaman zaman da onun da çaresizliklere baş eğdiğini düşünüyorum elbet sevdayı yaşayan bilir neden nasıl vuslata ermediğini şimdi bu sitemli dizeler de sanki bir terk edilmişlik var gibi ama inanın değerli hocam her daim gelen gideni aratmıştır,zaman belki ateşleri küller ama asla söndüremez.duygualarınıza hisli güzel yüreğinize sağlık tebriklerimle selam saygılar.

Günaydın Kaşif hocam...

Öncelikle yeni yılda tüm güzelliklerin mutluluğun huzurun sağlığın köşe başınızda oturmasını dilerim...Her şey gönlünüzce olsun inşallah...

Şiire gelince artık bu sayfanın vazgeçilmezi olan mavinin üstüne yazılmış....Sitem bulutlarının çarpışmasını gördüm...

Zamanla geçirilen değişimler...Sevgiliye sitemin bal olup dudaktan damlarken neden zehir olup gözlerden aktığının sorgulaması...

Ne olursa olsun içten atılmayan bir muammanın kaleme alınışı...

Her zamanki tadında her zamanki duruluğunda...

Günümden gününüze selam olsun....

Ailenizle sevdiklerinizle nice güzel yıllara

Sevgi selam saygılarımla