Küsmüştüm aşka
Belki de hayata.
Tek istediğim huzurdu şu dünyada
sevmeyeceğim dedim
güvenmiyorum kimselere.
Kafamı dinlerken
Huzur...
Oh be!hayat bu!derken
Birden bir diken battı yüreğime
Bağırmadım,
Acımı içime akıttım
Yine mi?dedim.
Ağladım.
Ufak bir acı yüzünden yine ağlamaya başladım
Geçmişe döndüm
Birine benzettim önce
Sonra soğudum geçmişten
Yeni sayfa!
Hayat bu;
sevmeyeceksin sevileceksin diye geçirdim içimden
Eğlence olsun,zaman dolsun...
Gün geçti;
Saçma bir köprü oluştu kalbimde ona uzanan
Anlam veremedim.
Yıkmaya çalıştım
Ama yüreğime dinletemedim
Sevdim:
Beni terk eden güvenle yeniden ayaklandım
Sevdim yine güvenmek zorundayım dedim kedime
İçimde büyük bir yara var güvene karşı
Onu iyileştiremedim.
Kıskanıyorum bitecek dedim
Ağladım çok üzüldüm.
Beni ikna etmeye başladı
Sevdim yine onu
Sevdikçe sevdim
İçimde biriktirdim onu
Kocaman yaptım.
İçimdeki yarayı iyileştiriyor artık
Her yara da olduğu gibi ben bu yaraya da onu derman yaptım
Sevdim,BİRİKTİRDİM İÇİMDE ONU
ÇOK BÜYÜK BİR YER AÇTIM KALBİMDE.
Farkındayım bu defa hata yapmadım
Sevdim ONA SEVDİĞİMİ haykırdım....