Teleklerinden hafif, kanatlılardan diri.
Katlayıp çeperleri
Aşiyan sokağına sessiz sedasız
Kol kola yerleşiyorlar kar taneleri.
Vazgeçtiğim cılız hatıralarla
Narin sürgünleri, kuru gülleri
Okşarcasına
Örtüyor saklıyorlar
Yorgandır toprağa kar taneleri.

Yalçın tepelerin yamaçlarından
Kamçılanmış keskin fırtınalarla
Göçüp kuytu mahallere
Hırpalanmış, pörsümüş çalılarla
Tempo tutuyorlar sanki.
Çocuklarla haşır neşir
Hayatın ritmidir kar taneleri.

Esemesi okunmaz eylüllerin
Elalı kestaneler telli duvaklı gelin.
Dokusu beyaza çalar
Tılsımı tükenir kasvetli gecelerin.
İnletir korna sesleri
Kir ve duman, zehir kusan bacalar...
Kırlara çekilir kar taneleri.

Leylak kokusu sinmiş evhamlı vadilerde
Ceylanlar yemlenir harman düzünde.
Billur gibi çayları, dereleri
İlkbahar neşesiyle, akarlar enginlere
Şenlenir uğrak yerleri.
İklimler diyarında
Mevsimleri demler kar taneleri.