Gözümü açtığımda
İlk kez onu görüyorum.
Işıl ışıl, tertemiz gülümsüyor bana.
Bir güneş doluyor iliklerime .
’’Seviyorum seni lan’’ diyorum.
Mahçup bir liseli genç kız gibi susuyor
Anlıyorum ki
Oda beni seviyor.

Darmadağın oluyor bazen
Çorap, pantolon, kazak,
Hepsi sere serpe yerlerde.
Belli ki kızmış bir şeylere.
Küsmüş biliyorum akşama kadar el alemin hatunlarıyla yazışmama.
Ses etmiyor ama kıskanmış besbelli.
Yine de bağrına basıyor her gece.
Biliyorum, Vallahi biliyorum.
Oda beni seviyor.

Geçinip gidiyoruz kör topal.
Yok yok kör olan da topal olan da benim.
Onda bir sakatlık yok.
Sakatlık bende.
Geceleri nefes nefese yataktan fırlayan,
Her gece kabuslarla uyuyan,
İnleyen, aksıran, tıksıran.
Utanmadan pis pis yellenen,
Geğiren,
Akla gelmedik iğrençlikleri yetmiyormuş gibi,
Üstüne üstlük horlayan, sayıklayan.
Yani tüm pislikler bende ama,
Ama her şeye rağmen bililiyorum ki
Oda beni seviyor.

Ah be gülüm
Ne kadar vefakarsın,
Cefakar,
Sadık,
Bir gül bile almadım senin için bunca zaman.
Ama sen, sen hep sevdin beni
Canım benim...Bir tanem

Oturma odam.
Aynı zamanda yattığım,
Yediğim, içtiğim,
İçine...Pışşıkkk...O değil.
Eşyalarımı saçtığım.
Fıstığım,
Canan diye bağrıma bastığım.
Bazen yorganım, bazen yastığım.
Seviyorum seni lan.
Vallahi badana yapacağım artık duvarlarına.
Üzülme canım benim.
Kim ne derse desin biliyorum, hissediyorum.
Sen de beni seviyorsun.
Yani?
Oda beni seviyor.