Babasında soğan,ekmek yiyorken,
Balı beğenmiyor sosyete gelin.
Derede,tepede hep yürüyorken,
Yolu beğenmiyor sosyete gelin.

Görenin duygusu çağlamaz diye,
Renkler birbirini bağlamaz diye,
Makyaj ile uyum sağlamaz diye,
Şalı beğenmiyor sosyete gelin.

Tırnağını görsen bir su içilmez,
Vallah,billah havasından geçilmez,
Aşirete gelin diye seçilmez,
Dili beğenmiyor sosyete gelin.

Karışsa içilmez çayın demine,
Doğruyu söylemez versen yemine,
Sobayı istemez ister şömine,
Külü beğenmiyor sosyete gelin.

Efkârından bir cigara yakmadan,
Olmazmış zülfüne çiçek takmadan,
Kendi cemâline dönüp bakmadan,
Eli beğenmiyor sosyete gelin.

Söylesem mi, uygun mudur demekte?
Neymiş canım bir tel çıkmış yemekte,
Kendisinin saçı sanki ipekte,
Kılı beğenmiyor sosyete gelin.

Metin-i kendine çatacak diye,
Koklayarak meşke yatacak diye,
Dikeni eline batacak diye,
Gülü beğenmiyor sosyete gelin.

Şükrü Metin