hic bitmez bir sarki bu
henuz basladi her a``nin alninda
diz cokmustur tum golgeler karanlikta
boslukta butun eller caresiz,
caresiz yalvarmakta
yanar o isik parmaklarin ucunda
hic bitmez
ve hep yeniden baslar sanki sarki
yine ayni ses, oyle tanidik,
oyle derinden anne ninnileri
ki ezgi yurekte yanar
aglar da aglar
besiginde sallarken kendini anka

sana ne desem simdi bos.Sustum ondandir
yuz yilin sarkisi bu
binlerce yildan birikmis bir ezgi
ve en cok acidiginda ozan
bagirdi sozlerini
dinle
hep yeniden dogan sarkiyi
yuz yillik arayis
binlerce yillik aci
yuregiinde dolasan o el tanrinin degil biliyorum
simdi ne desem bos
hic bitmez bu ezgi, anka
bak bulutlar gokte kara az
ah duslerim bulutlarin ardinda bembeyaz
bitmez bu, hic bitmez
nolur bu gece bana iki satir yaz

hic bitmez, anka...
o``nun emegi size cile
sizin cileniz o``na ekmek olur
her onulmazdan bir umut parlar
her oluden bir isik
toprak ne guzeldir o zaman
insan yesil yesil
gozyasi nehre, nehir sehre dokulur
kaybolur anka okyanuslarda
yuz yilin sarkisi olur aranan adreslere dokulen goz yasi
direncin son adimi gokyuzu, berrak
elleri umudun parmak parmak
gelecege isaret olur
bak devrildi devrilecek gelenegin cirkin yuzu,
firsatcilarin, pazarcilarin, kolaycilarin
ekmegine kan suren yalaka iktidarcilarin
kariyer tutkunu bezirganlarin
alip satanlarin,
emegi bozguna ugratanlarin
kari yuceltenlerin ipi pazara cikti cikacak
toprak yesil yesil
hic bitmeyecek bu sarki
okyanuslarda anka
diyar diyar emegin turkusunu soylemekte