bedbaht evimizin yeşil gözlü şairi
senin yazdığın şiir değil
buz gibi şiir dinletisi





bu yol sen gittiğinde başlıyor
şerit değiştiriyor kadın
bütün akıl hastanelerinde farid farjad çalıyor
arka fonda





ve ranzalarda kitap kırıyor hasta bakıcılar
demirleri ağlıyor hüznümden
yarım metre kareli pencereleri hücremin
yüksek tonda





"küçük evimin yeşil gözlü şairi"
diye çağırıyor annem beni rüyamda
hiç bitmeyen sabahlara uyanıyor
bir şizofren kan ter içinde





annem beni susmam için severdi
ne güzel susardım ben eskiden
bazen hiç nedensiz severdi
karşılığı randevulaştığımız bir şiire çıkan





safra akardı geceye
bütün şehir paklanırken
en sessiz saatinde
yıldızlar kibirini kusardı üzerimize





ben beyazlanırdım sonra
zarif bir kadının düşlerinde
utanırdım
çekilirdim duvar dibine





"dağınık evimin yeşil gözlü şairi"
diye öperdi beni annem usulca
ben uyurken
uyandırmadan





susardı fırtına
ağaçlar bir iki sallanırdı
korkmazdım ama





senin yazdığın şiir değil derdim sonra
dinlenirdim
dinlerdim
dinerdim
ilaç kana karışınca






Diz_Kapak