yüzünde binlerce bulut.
ve semâ haykırdıkça öksüz bir kitâbede ellerim kayıp lehçe.
hangi duâyı sırlıyordu təbriz’li kadın, ay yürürken geceye. söyle.


dâr’ül harb sokaklardan dâr’ül islâm’a uzanan güladamları gördün mü.
harbî nazarlara ağlıyor kadınlar. saçlarını saklayarak karanlıktan.
ve çocuk sesleri. turna katarları gibi O’nun. O’nun o güzel ellerini
güzel yüzünü öpe öpe. ölüme böyle mi göz süzülür âdem’in dilinde.




.



ey kelâm-ı kadîm üzre yanan
cümle dervişler âh ediyor
göğüslerinde ince bir vav
kıvrıldıkça usul usul
musâ’nın dağlarında




samarqand’da bir gece
dörtharf ve kelâm
üleştik acıyı
ölelim gayri




..




şâyet bir gün düşecekse o kent
tutsak kuşların gözlerine düşsün
zirâ zaman öldü rivâyet topraklarda



bir ben üşüyor boynumda
mezarda uyuyorum
keder mevsimlerin eşiğindeki mezarda
uyandırma bir daha




...



kâf bir dağın ardından akan su
selâm ediyor kâlbi kuşlara
kuşlara
kuşlara
kuşlara



yırtık seccâde
kıblesini arıyor Kerkûk’de
hâlâ yankılanıyor sesin
kutsal kitaplar arası hiçlikte




....




kıyısındayım mezâlimin
birşey söyle


kıvrım harfleri boynuma yazan ben
birşey söyle dağarası şehirden
a’cem sesinden




kuşlara
kuşlara
kuşlara
.



su yolu