Akşamın vakti

Ellerinden uçardı kuşlar
Gölgelerde akardı ırmakların
Renkler üşürken dudaklarında

Seheri kuşluğa teyelleyip
Yanardı kuşlar güneşte
Gagalarında saatlerce tutmak için zamanı
Çalarken şehrin çanı
Okunurdu bütün minarelerde akşam ezanı

Siteminde kuruyarak akan gözyaşları derlerdi
Denizin
Ilgın eserken doğa
Çam kokuları göğe ağardı
Tam tamına akşama beş kala

Her geçişinde ordan
Buluşurdu ay hilalken yıldızlarla
Yağmur yüklü bulutlardan firarda
İnceden inceye duyulan o hıçkırık
Sessizliğinde akşamın

Ve bir bahçeden duyulan oynak hava
Bir başkalık salarken koya

Sen her geçişinde ordan geçerdi
Düğün alayı Martıların başının üzerinden
Ellerinden uçardı kuşlar özgürlüklerine

Sahilin boş olduğu o saatlerde
Renkler parıldayıp anlından aksederdi denize
Bütün deniz kızları akşamın o vaktinde
Orada raksederdi

Gölgelerde akardı ırmakların

18/Nisan/2009/Cumartesi/Ankara

Yüksel Nimet Apel