koskoca dev misali görünüşü heybetli
sapasağlam bir adamdı musa.
ilk evliliğinden dört çocuğu vardı
ikisi oğlan ikisi kız.
hepsini büyüttü okuttu
oğlanlara meslek verip askere yolladı
sonra ne mi oldu
ilk eşinden ayrıldı musa.
insanın başına ayrılıkta gelebilir hani
ama dört çocukta babasında nasıl ayrılır ki
baba çınardır gölgesi bile yeterdi ya
yalanmış koskoca olmuş çocuklar babayı terk etti
olacak iş mi.

ikinciye evlendi musa.
ikide çocuk biri kız biri adam.
çok mutluydu artık
ilkinde görmediği sevgiyi görmüştü.
adam gibi çocuktu üvey oğlu
öz çocuklarından özdü sanki.
çünkü küçük yaşta babasız kalan
o çocuğa babalık nedir öğretmişti
öz çocuklarına öğretemediğini.
üvey oğlana da meslek öğretti
ve onuda askere gönderdi.

bittikten sonra askerlik
sıra evlendirmeye geldi.
bir nasip çıktı istediler oğlana
sonra düğün dernek erdiler murada
bir sene sonrada bir kız torunu oldu
mavi gözlü sarışın bir bebekti esin
büyüyünce bizim oğlana alalım
kimseye söz vermeyin dedim
tamam senin oğlandan iyisini mi bulacağız dediler.
neyse şaka bir yana
altı aylık oluvermişti esin bebek.

zaman nasılda su gibi akıyor derlerya hep
işte öyle akıyordu ki kötü bir haber duyduk
hastahaneye kaldırılmıştı musa
önce sarılık dediler doğru sapsarıydı
buruk bir sevinçti bizim ki ama sevindik.
bir hafta iki hafta üç hafta geçmiyordu
sarılık deniyor başka birşey denmiyordu
bir aydır yatıyordu ve sonunda
acı gerçek çıktı ortaya doktor kanser dedi

konduramıyorduk belki ama gerçekti.
binde bir kurtulanın olduğu bir kanserdi.
terapiye başlayacaklarmış dediler
bir umut bir umuttur
çıkmamış candan umut kesilirmiydi
ama o eski adamdan eser yoktu
koskoca dev misaliydi ya hani
o eski heybetinden hiç bir şey yoktu şimdi.
ayağa kalkamıyordu artık.
öz çocuklarımı mesaj yollamışlar halalarından
üzülmüyoruz ama sevinmiyoruz da hala demişler
pardon en büyüğü otuz beş küçüğü yirmi altı
yaşları kemale ermiş insanlıktan yoksun varlıklar
babanız ölüyor be hiç mi sızlamaz sol yanınız.

altı çocuğun ikisinden hayır görmüştü musa.
her gün iş çıkışı hastaneye
görmeye gidiyordu üvey oğlan.
üvey diyorum ama genetik bir üveylik
evlat olmanın özlüğü saygıda biter
baba demenin sıcaklığı adamlık da.
ikinci eşi hep başında
işte kötü günde yanında olmak
buna denirdi ancak.
Allahım sen yardım et,bağışla,şifa et.
elimizden gelmiyor bir çare
bu kanser illeti ne dermansız bir dert.

Mustafa Tellal (24/06/2013)

not: 10/temmuz/2013 te hastamızı kaybettik allah günahlarını bağışlasın musa abi..