Kalemimin ucunda şiirler var bu gece
Satır satır



Kucağımda solgun bir aşk kalıntısı
Alacası vurmuş şakaklarıma
Aralansın diyorum kapılar
Girsin içeri aşk
Bir kasırga emiyor beynimi
Hangi ıstırabın kurbanıyım kim bilir



Dokunmak yaşamakmış anladım
Dokunamayınca yaşamıyor insan
Oysa bir dokunuş
Anlatırdı bin kelimenin anlatacağını
Gel gör ki
Elini tutmamı istiyor karanlık
Ve sonrası Eylül sessizliği
Kalıyorum boşlukta takatsız



Gölgesini omzumda duyduğum el
Dayanmıyor sensizliğe bu sine
Ellerim hislere titrek
Neye yarar sensiz yürek
Bil ki bu defa ıskalamaz kurşunlar
Beynimde dağlaşırken zorba ukde
Sensizlik ne hale getirir bilsen
Dudaklarımda biçare sesim
Yenilmişim isyan edemeyecek kadar



Derin yaralar açıldı yüreğime senden sonra
Terk etti yağmurlar bu şehri
Zaman gelmez
Zaman geçmez
Kaldırımlarda umutsuz ayak izleri
Kendime sürgünüm nicedir



Gel desem gelmezsin
Sevemedim içinde seni biriktirdiğim bu yalnızlığı
Gel şiir kokuyor ellerim
Gel sana hep yeniden başlamak istiyorum
Gel
Ge
G