Bugün yüzünü öpmek istiyorum yarın toprağını değil
Ellerimden akan aşkının kırmızısı kan değil
Seninle demlenen beş yıllık şarabım
Kaf dağından sana akan bir nehrin taşkınıyım

Ezanlar dînin temelini oluşturur aşkın sen
Dudaklarım çatladı sana daha da susadım şimdilerde ben
Susadıkça daha çok içtim aşktan içtikçe daha çok susadım
Şimdi daha da serhoşum daha da deli sıfatım


Evet kasımda güzel aşk her yer senin rengine boyanır
Aşkının vebalini yüklensem taşımaz beni ince ipi sıratın
Bu yükü sana yükleyeceğim bekleyeceğim aşağısında bayırın
Aşırı derecede hızlansan bile merak etme beni geçmeden seni tutarım

Gittin diye yazmaktan vazgeçemem her insan yalnız sever sonuçta
İnsan aşkın peşine düşünce hiç birşeyi kalmıyor elinde avucunda
Belki ben de kaybolurum bir dağın dumanında
Belki de yunusun kavuştuğuna kavuşurum sonunda

Kevser şelalerinin saf suyunda yıkananım
Çık geç önümüzde her duran engeli tek solukta yıkarım
Pamuk beyazım kalbin en derin kuyusundasın
Acaba ben de bir nebze kalbin kıytı köşesinde var mıyım

sen bu şehrin ismini taşıyan güzeller güzeli Nicea
ben razıyım ateşte açan çiçek olup solmaya
Aşk sırra kadem bastı yıllar önce bu şehrin toprağına

ölümü gönül gözüyle görsün dünya körü
ne konuşacağını bilmeyen ahmakça savurur sözünü
geçmişini bilmeyen çoktan kaybeder özünü
faninin sevgilisi dünya çoktan başka şeylere kapatmıştır gözünü

kelimelerin kifayetsiz kaldığı yerdeyim
tüm hisslerim ve duygularım çıplak
tüm gerçekliği ile önündeler biraz hüzünlü biraz ıslak
SENSİZİM
ne de olsa miras helal ölüm hak

benim değilmişsin benim olsan olurdun
vebali çok aldığım bir kaç milyar soluğun
ben senden bekledim ödülünü yorgunluğumun
sende değilmiş ben sadece seninle az daha yoğruldum