Alimlerin ilimleri
O güneşleri battı evvelkinin güneşimizin;
Ebediyettir, üzerindeki ufuklar sesimizin.
Nisbeti,mi olur arştaki, göre yerdekilerin?
Bellidir baharından bolluğun ile senenin.
　
Döndürme hayatın, senden gelen eziyet;
Bereket ile bana dostlardan gelen fazilet.
Dil güçsüzü şükr’ içindir, binde bir nimet.
Bütün insanlar ettiği hamdi midir bereket.
　
İnsan namaz kalbte yok ise hali perişan;
Taptığın varlıkları hayalinde olup tütüşan.
Halkın bir kısmı cemalde rahmana koşan.
Evrene olsada hayatı iledir mevlaya ulaşan.
　
Atarsa sevgi cana imkan tozu yüzünden;
Seyyid’ül kevneyne bak o eremediğinden.
Künh’ü fakre at yorulma gayrı kendinden.
Aksada bedenimde nehirlerden tenimden.
　
İlim öğrenmek ondan, bir ummanı andırır;
İlimden başka her şey ise,insanı usandırır.
Ejderin ilmi zahidden üstün, zühd ilmin altındandır.
Alimlerin ilimleri evrene yıllarca bakı kalandır.
Ejder enver