Zamana sırrımı vereceğim.
Zaman, insandır,
Kalbi çalınsın, sevilsin ister.
Hep ardından gitmeni bekler...

Soluğunun buğulandırdığı bedeninde can bulan.
Gözlerinin sildiği ayna gibi,
Zaman gecenin koynunda uyuyan.

Seni sabaha kadar uykusuz beklerken,
Sensin boğazımı sıkan bir el gibi,
Suskun kelimemsin zaman.
Zamanı hiç geçmeyen, bitmeyen zaman...

Durdurulmuş işkencesi, acısı damarlarımda kan gibi.
Göz susuzluğundan bakışın baygınken odada,
Aşkın büyüsünü bozmamak için,
Daha beter sevdim seni...
Kaçak ve yabancı zamandan,
Duygu ve düşüncelerin baskısında kalmaktan
Canı sıkılan ve bedenden çıkmayan zaman...

Ne ağırdır severek beklemek...
Dünyanın taa...ötesine taşındı sevgim.
Hiçbir zamanın erişemeyeceği yerde...

Sol şakağıma saatin tokmağınla vurursun,
Boğulurum saniyelerle , soluk alıp vermesem,
Tenimde terleşir ve ölümüne yerleşir zaman...

Sana bir şey söyleyebilsem her söz,
Dudağımda bir dilenci zaman.
Tutulacak birşey sanki ellerin için,
Kararan bir bakışının altında kalan.
Bu yüzdendir zaman zaman seni seviyorum deyişim...

Konuşmamdan sakın gücenme benim,
Ateşte yanan zaman sanki bir sudur.
Bilmem ki ben, sana benzeyen zamandan bahsetmeyi.
Bilmem senden söz açmayı, anlatır görünürüm
Tıpkı uzun bir yol gibi...

El sallayanlar gibi geçerken trenler,
Bölerken zamanı ağırlığından gurbetler,
Korkuyorum zamansız gülmekten ve ağlamaktan...
Giderken zamana doğru akşam üzeri,
korkuyorum hızlı ve yavaş gitmekten.
Korkuyorum seni sevmekten...

Kapat kapılarını kalbim,
Ölmek zamanı durdurur.
Sevmekten usandırır,
Ama yine de her şeye değer,
İşte benim yaşamaya çalıştığım zaman...

Figen ANAR