Zift gibi kararmıştı gece
Renkli ışıklar parlıyordu,
Onun sana nasıl baktığını gördüm,
İçimizi sarmıştı, çıdırmıştı Direnemiyorduk.
Biri diğerinden deli iki gözdü
Aramızda anlamsız dikiliyordu,
Belirsiz hüzünler arasından çekilemiyorduk.
Saatlerdir içmiş gibi sarhoştu nesne
Saksıda çiçekler nefes almıyordu
Ona nasıl baktığını gördüm
İnce bir keman uğultusunda
Bütün yapraklar dökülmüştü.
Hayâsızlığın arasında iki gözdü
Birbirinden sönük
Zehirli bir iştahsızın arzularına
Meğerse boyun eğiyorduk.
Yapacak bir şey yoktu
Seni bir bakışta silip süpürmüştü
Kendi ateşimizde git gide eriyorduk.
Mazlum bir gülücük sahte gülüşler arasında ölmüştü
Herkesin yüzünde gölgeler geziniyordu,
Onunla nasıl bakıştığınızı gördüm
Elindeki sıcak,
Yüzündeki anlam gitmişti.
Sevdamızı göze görünmez bir ihanet baskısından
Kurtaramıyorduk.