Seni öyle sevdim ki;

Ay`siz ve Yıldız`siz gecelerinde bile aşkın, ışık verdi bana
Bir mezar sesizliği Bozkırlarında huzur buldum
Çöllerin yüreğim oldu,Göllerin huzurum...
Minarelerin Mabedim,al Bayrağın gururum...

Seni öyle sevdim ki;

Şehitlerin,kulağıma Ezan okurken;kırklandım...
Nefsime yenik düştüğüm anlarda,Evliyalarınla aklandım...
Firari günlerimde,Taş Medreselerin de saklandım
Sana yan bakan olmuş,o yüzden kahrolurum...

Seni öyle sevdim ki;

Ziganadan,Toroslara,Kaz dağlarından Ağrı dağına kadar...
Başımı yüksek tuttum,gözümü pek...
Ve senin aşkın için,yedi düvel geldi üstüme...
Anadolu gibi yiğitti bu yürek...

Seni öyle sevdim ki;

Ölüm korktu ölümden,çünkü Anka Kuşuydum...
On altı defa yandım,senin için kül oldum...
Ne kahpeye yalaka,ne haine kul oldum...
Küllerimi toplayıp,yine bir Devlet kurdum...

Seni öyle sevdim ki;

Destan oldu aşkımız,anlatıldı Alem de...
Destanlar yazılırken,Divit bitti kalem de...
Görünmez bir yazıyla,adın kazdım Sinem de
Sen ki,ÜLKÜ gelinsin,Türkülerin dilim de

Seni öyle sevdim ki;

Gövdem yolunda köprü,her uvzum sana Kale...
Sürtüklere koz vermem,Eyvallahim yok ele...
Karapeçeyim çünkü,yine düşmana sille...
ÜLKÜM İÇİN OLURUM,YESEM DE MERMİ GÜLLE...

BİR KARAPECE AŞKI....