kalbime gelip
gitmeyenimsin

gecenin bir yarısı
haykırmak istediğim tek cümlemsin
gönül trafiğimsin

her zaman kırmızı da geçen...

belki intihardır seni sevmek
ya da yaşamaktır seni hayat
Her aklıma gelişinde cennete daha da yaklaşıyorum
Ve her güneş doğuşunda günahlarım bağışlanıyor
aşkın kırık cam parçalarıydı yüreğime saplanan
Gözyaşlarımdı canımı acıtan
Bir umut saklıydı hep yüreğimde
okyanusta kaybolup tek carem tek rotamdın
Ve yine sendin o umudumu solduran

aklım hep firar ederdi ya
sayende giymiştim ben de deli gömleğini
tek mantıklı düşüncem sendin
karanlık hücrelerimde

seni hatırlaadıkca başım göğe erer,
ya da
asansör boşluguna düşmüşçesine ürperiyor yüreğim

ömrü saatlere sıkışmış bir kelebek telaşıyla
o hüzünden bu neşeye konup kalkıyorum gün boyu
nedensiz...

sen varken pervaneleşen yelkovanlar,
sensiz mıhlanıp kaldıgımda oluyor yerimde,
bir akrep kadar hain

herşey bu kadar da olumsuz değil aslında

senden söz edilince yüzüm,
senden habersiz, mis kokulu bir ekmek dilimi gibi kızarıyor,
mahcup somurtuyor veya muzip sırıtabiliyorum
her şiirde anlatılan sen,her filmin kahramanı sen,
her roman senden söz ediyor,
her çiçek seni açıyordu...

senin sevdiğin bir şarkıyı dinlerken
tüm ümitsiz vakaları,caresiz hastalıkları
bütün yorgunluğumu diğer acı sözlerini yenebiliyorum

o zaman bundan sonra da seni sevmeliyim
o zaman bundan sonra ki hergün
benim dogum günüm
o halde
cok yaşamalıyım ve seni cok sevmeliyim

FTHCYRL