söz gelimi. bir rivayete inanıp
Allahın ağrına giden sözler söyleyecek
çağa ermişim. ruha şenlik veren kurguların
dudak payına. perdede
ayakları yere basmayan bir kadın
uçurumdan düşüyormuş. tutmuşum
uçurumu tutmuşum. ellerim birden bire
bir duvarı nüfusuna geçirmiş
üç küçük harf ile. diyelim ki
bu bir sözler keşmekeşiymiş. bitmiş
bitmiş ve ben. son yıldızı da yakıp
damarları külfet dolu karanlıklarda
içimdeki kalenin kapısını kırmışım
korkudan. çükü çekmiş bir heykel canlanıp
başımı taşa vurmuş. üç gün boyunca
boyuna ve boşu boşuna
ekmeği şaraba batırıp. kendimi suya
boğulmuşum. tutup
yatağını sular seller gibi ezberlemiş
ışıltılı bir şehir ırmağı olmuşum sonra
şehir işkillenmiş bundan
işkillenmiş ve içlenip ücra bir semtinde
çatlatmış. çığlıkların kuluçkasını
çığlıklar. yivleri yalama babili yıkmış
babili kara lastik çiçekler. ve çelenklerle
uğurlamış. vacipten sünnete
sünnetten farza geçen Tanrı

söz gelimi. bütün bunlara kaza süsü verilip
ağzımdan içeri kelimeler üflenmiş
kelimeler. iliklerime kadar işlemiş
birden bire yazılmış kötü bir şiir gibi
şiir o an sanki. dört katlı bir cehennemmiş
birinci kat. kat kat derisi
merhemlerle düz duran yaşlı gerçeğin
girişlerin. ve gidişlerin
aynı makamda gıcırdadığı yermiş. ikinci kat
birinci katta kapanmayan duvarlara
koyu renkler sürüldüğü yermiş
üçüncü kat. en kalabalık katmış
içeriye ışığın ve ıslığın işlemediği
dil denen dolambacın. düzlüğü yani
dördüncü katta. katlar ortadan kalkar
beni kan tutar. ve küpeşteler
tutamaz olurmuş gövdeyi
orada susuşların çapkınlığı ayyuka
aşkın adı akıl karşısında. kötüye çıkarmış
masum randevular eve kapanır
ve vesikaya bağlanmış aldanışlar
kalbimizin mayasını bozarmış

bu yüzden
ayak takımının hırıltılı genziyle söylenen
sancılı şarkıların kütüğüne kayıtlıyım ben

2932bin13ist.