Sühregan gözlerinden
Bir b/aşka akıyorum,
en katransı vakitlerine.
Sensizlik hırkası giyindim sanma;
Eli bastonlu âmayım uzaklarda...

Sa/vurdum Arz-ı hallerimi
baharlar da kuşanacak visale..
Cevelân olan yüreğim yanar
garip bir ateş ile...

Aynı bedende şad olur hasretin
Aziz sevgimiz sığmaz kabına
ab-ı revan olur mukaddes aşk’ın
aramızda dağlar olsa da ...

Titreyen kalem konuşur ellerimde.
Üstadım;Amansız bir yas’tayım,
firak kurşununda “Allahu Ekber” der makber.
Aynı gök yüzü, aynı geceye,
açılır ellerimiz aynı duaya.
Acımız Aşk-ı kıyamet olsa da,
aynı nefesi hissederiz,
gamzelerimizin çukurunda
Aynı sevgi ağacında,
çaputtan bağlanmış dileklerimiz,
bağlıdır yan yana...

Karanlığımıza ışık tutar, ayet gibi yıldızlar.
Zühre yıldızında tüm aşk’lar ve aşık’lar,
Yıldızlar batar, güneş doğar,
Üftade aşıkların tükenişine.
Nur-i ayn’ım,
Süveydanım,
Çingenem,
Sühreganım,
En güzel,en özel
duamsın,
hasretim,
özlemimsin...
Biliyorum ki;Vuslatı kuşandı hislerim gönül arkımda,
Yaylay-ı cennettimde dolaş ,
(s)essiz ,no(k)tasız parağrafsız musikimizde,
kalbin ,kalbimde menevişlensin her akşam Ey Gül-i Ranam...

Ferda Özsoy

sühregan;İki kalp arası bakış
Arz-ı hal;Sunma.
visale;(sevgiliye) kavuşma.
Cevelân ;Dolaşma, dolanma, gezinme, gezinti
Ab-ı revan; ruhların suyudur. sufilerin kalplerinde sürekli duydukları sevinç huzur ve iç açıklığı hali anlamındadır.
Üftade; Düşkün, birçare, fakir.
Makber;Mezar, kabir, metfen
Firak;Ayrılış, ayrılık.
Şiryan;şerâyîn) (anatomi).
Kırmızı kan damarı, nabız vuran damar.
Göz nuru. (Osmanlıca’da yazılışı: nur-i ayn)
Yaylay-ı cennet;Gögüs
gül-i ra’nâ: Dışı sarı, içi kırmızı renkte bir çeşit gül.
Meneviş;Bir yüzeyde renk dalgalanması sonucu görülen parlaklık, dalgır, °hare. Terementi ağacının tohumu.

Dostlardan İnciler
*
Aşk; gelip çarparsa yürekler tutuşur,
Seven kalp sevdiği ile mahşerde buluşur,
Sevgi evrendir kainatta hasret oluşur,
Sühregan gözlerinde sevday-ı mahşeri gördüm.
HakanKURTARAN