Acılar el olup vurdu derinden
Geldi geçti ömür, yâr diye diye
Kutsal hayallerin çal kederinden
Ölümüne tefekkür, yâr diye diye
.
Güçlü bir yumrukla, delindi bağır
İsyanlara değil, kadere bağır
Yüktür omuzlarım ruzuşeb ağır
Edemem tek şükür, yâr diye diye
.
Bu halleri, var git seherlere sor
Mehtap sızısında, seh erlere sor
Cananı sırtlanan eherlere sor
Satamam tefahür, yâr diye diye
.
Gelecek es geçmiş, benim neyime
Ani oldu, düştük bu deneyime
Söz geçirmesi zor küçük bey(n)ime
Çıkarırsa har gür, yâr diye diye
.
Uzaklardan duydum nağme çağırır
Türkü değil, yarim beni çağırır
Akıllar mı araz sağır dan sağır;
Hapsoldu hür özgür, yâr diye diye

Zıbarası girdap yoksula vurdu
Viran etti birden tuttu savurdu
Ettim ana avrat yaktı kavurdu
Okkalı bir küfür, yâr diye diye


...............................


Ruzuşeb :: Gece gündüz sürekli

Seh :: Gerçekten, sahi.

Eher :: Binek hayvanlarının sırtına vurulan semer, eyer.

Sefahür :: Övünme.