arıyordum
eksik gözlerimden sadece birini
şimdi hepsi kayboldu

bir, iki, üç, beş
yitirildikçe eksildi,
zaman dilimleri
belki, takıldı kaldı
bal akan çeşmelerin ağzında

buldum çeşmeleri
sırtında sıcak yaz bayramlarının
kaldırmışım simli kartpostallarla
tozlu raflara

ve gözler görüyorum, gülümseyen
bana ait değiller
geriye büzülmemiş dudaklar
kıpkırmızı hala
yüzümü okşayan konuşurken

haydi düşün…
teker teker ellerime
bakın…!
artık mavi kokmuyor marmara
unutmuş kulaçlarımı
inceden inceye çamur yağarken
çocuklarımın üstüne
reddediyor
soluğumda cirit atan
edalı dalgalar
gökyüzüyle kucaklaşmayı

artık çam ağacının
dalları değil kirpiklerim
sağanak yağarsa çamurlar
yetersiz kalır yüreğimin saçakları

biliyorum,
bir zamanlar yaştı rahmet
şimdi,
sessizce yaşlandı omuzlarımda

göç etti babamın kolları
uzak…çok uzak diyarlara
annemin nefesi yorgun
sarılmıyor
üşüyorum geceleri
haydi çıkın ortaya,
acıtmasın düşen yapraklar
esmer akşamlarda ses tellerimi

saçlarıma takıldıkça sonbahar
aşk kokmuyor öğlen vakitleri
güz ateşinde yol alırken
çırılçıplak
söz durdu kırıldı zaman
can yeleğimden basbayağı
kan damlıyor kan
can çekişiyor mavi saçlı çocuklar

öğretmeyin bana
cesetlere dokunmayı
henüz bulamadım
kaybolan gözlerimi
sonbahar yıldızları
düşerken alnıma
tartaklıyordum geceyi

gelin yeniden
tutun ellerimden
hem belki
lunapark da özlemiştir sizi


Blackless