Bir ney sesiyle avuçlarımda erir zaman
İçimde şimşekler çakar fırtınalar kopar
Sarhoş gölgemle birlikte ruzigara bile
İstanbul otelleri kapılarını kapar
Bir ney sesiyle avuçlarımda erir zaman


Fikrimin kazan kaldırdığı dar vakitlerde
Ruhumun sığınağı İstanbul otelleri
Geceler kapanır üstüme şarkılar susar
Kopar şiirlerimdeki telgrafın telleri
Fikrimin kazan kaldırdığı dar vakitlerde


Aklımın firar ettiği ışıksız yollardan
Yürüdükçe otele doğru uzar yokuşlar
Yenilip de ben gibi vurulup gün aşırı
İstanbul otellerine döner garip kuşlar
Aklımın firar ettiği ışıksız yollardan


Çıplak ayaklı bir çocuk olup gözlerimde
Her mevsim gibi gelip geçer nevbahar ve kar
Bir yangın gibi bir şarkı gibi ağıt gibi
İstanbul otellerinde son bulur sonbahar
Çıplak ayaklı bir çocuk olup gözlerimde


Düşe kalka yorgun argın kaçıp saklandığım
Bu şehrin sokaklarında aç köpekler ulur
Sürgünlere yorulan sevdalı rüyaların
Herbiri İstanbul otellerinde son bulur
Düşe kalka yorgun argın kaçıp saklandığım

Muhammed Mehmet GÜL