1
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1219
Okunma
Dışarıda Ankara’da kar yağıyor,
Lapa lapa süzülerek iniyor her biri,
Penceremde yoksun, seyrediyorum,
Bahçemdeki güllerimizi kaplıyor taneleri.
Sen severdin kırmızıları, siyahları,
Nedense konmuyor üşümüyor onlar,
Sen ben renkliler tutuşmuşuz el ele,
Kar yağıyor üşüyor musun yalnız orada.
Hayaller kurardım pamuk prensesimle,
İkimizin yapacağı kardan adama,
Sen koyacaktın burnuna havucu,
Gözlerine, kulakları’na kömürü.
Sen orada mutlumusun gülüm,
Karlar örtüyor bir bir karanlıkları,
Eridiğinde tertemiz olacak her yer,
Tıpkı bizim büyük aşkımız gibi.
Ankara kar altında, dalmışım penceremde,
Pamuk prensesim gülüyor serabımda,
Gel deme on ikinci kat burası düşerim sonra,
Hep düşünürüm hep ağlarım gülüm sana.
Karlar erimeden he de geleyim yanına.
Sami Arlan..
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz