Pimi çekilmiş ambargolu nazarlarda.
Nükleer patlamalar asimileydi.
Garip münhali global pazarlarda,
Akvamı törpüleyen muzır çileydi.

Kısaydı ,uzundu...yakındı, ıraktı.
Bir ihtilal kadar kanlı ve çoraktı.
Peşinde global ölümler bıraktı.
İnsanlık, özgürlük yalandı hileydi.

İstanbuldu adı,masmavi gökyüzü.
Yedi tepesi vardı bir de denizi.
Tanımaz aşiyanda bekleyen bizi.
Şimdi onların feryadı bülbüleydi.

Ne Orhan anladı, ne Veli nazarı.
Karacaahmette bekleyen mezarı.
Çağırsak ,Roma ,Brütüs ve Sezar’’ı,
iMTİHANI İKRAM EDERDİ,BİLEYDİ...

Yine imtihan vakti ey Aşık Örnek !
Kamusunda ay çıktı, yok ışık Örnek.
Senin çündür her düştüğün eşik Örnek
Zahmetin şükür söze değil, güleydi.

Sevda tenezzül eyledi, düştü ceme.
Kanamıştı bir kamış koydum heybene.
Sen aşk çün yaratıldın,kimim deme.
Ruhun Galubelâda aşk ile bileydi...