İda’nın doğduğu köşesinde Akçay da
Yoğun toz kümesi havada yavaşça uçuşarak
Akşamın gelişini haber veriyor, sonra da
Gecenin nemiyle birlikte yere çökerdi.

Gökyüzünde bulanık kırmızı ışık aylakça gezinir
Rüzgârsa Kaz dağlarından gelen hafif yakıcı duman
Sahilden kıyıda büyüyen serinliğini katarak
Kaz dağlarından İda’ya eser sarı toz bulutlarını..

Önüne katar kamçı gibi sert kurak bir rüzgârdı bu
Yoğun gürleme ile Asos’a doğru uzaklaşıp giderdi
Şehir Akçay’ım sakinleşir gücünü yitirmiş
Batmakta olan solgun renkli güneş kurşuni bulata
Sarınmış olarak denizin içine dalardı..

Balkonumdan güzel Akçay Kaz dağlarına kadar görülebiliyor
Küçücük sokak lambaları dere kenarındaki otlar arasında
Yakılmış baharın ilk ateşleri ışıldardı
Balkonumun çevresi tütün çiçekleri, sümbülteberler
Muhabbet çiçekleri gibi akşamları açan çiçeklerdi..

Saksılarla çevrelenmişti geniş ferah balkonumda
Az ışık veren lambamın ışıklarında ki güzellikte
Bej rengi kanatlı küçük gece kelebekleri uçmakta
Oturduğum iskemlede öne eğildiğimde ay ışığı
Aydınlanan avlumda akasyaları bir başka güzel..

Az bakımsız olsa da bahçem ağaç, çiçeklerle doluydu
Akşamları komşu kızları anneleriyle sohbet çayı içerlerdi
Karanlık içinde beyaz eteğiyle uçuşan kahverengi gözlüm de olurdu
Akordeon sesi gibi kuş sesleri ateş böcekleri uçuşuyor
Kısa boylu beyazım bukleli saçlarıyla oynar
Beklide gençlikteki güzel günlerimizi yâd ederdi..

Bana derdi ben senin beyazınım ama sen gökkuşağımsın
Bu güzel renkler seninle bir anlam kazanıyor
Bense hep derdim öyle çağırırdım balımmmmm
Biz hep kahverengi gözümle çok çok mutlu yaşadık..

Sami Arlan..