Tonlarca ağırlığın altında eziliyorum,

Duyuyormusun beni uzaklarda ki bulut.

Gel desende takatım yok ki uçamıyor ruhum

Damla, damla, eriyorum yokluğunda..

Madem ki benim bulutumsun gökyüzünde

Benim nefes aldığımı duyan,

Canıma can olacak, dudağından üfleyeceğin

Hafif esen yelini gönder bana

Dokunsun saçlarıma küheylan gibi

Kanatlanacak arş-ı alaya.

Yağmurunu sal İstanbul semalarına

Bir damla rahmet değse dudağıma

Bulut olup buharlaşır gelirim yanına.

Her şiir, her roman efsane değil mi,

Ruhlarımızın suya haset topraklar kadar

Hasretini yansıtmıyormu,

Bende buyum

Bedeninin içine sığdırılmış kocaman başka bir dünya..

Versen elini elime, bak bir başka akacak

Damarlarımda kanım gürül gürül çağlayan dereler gibi..

Bakışların değsin gözlerime

Alt edeceğim dünyada ki tüm kem bakışları..

Haydi!

Bu derin uyku halinde ki düş dünyamdan uyandır beni.

Bir yanım ilkbahar

Bir yanım sonbahar

İki bahar arasında ben

Pervane böceği gibi dönmekteyim,

Sesin gelse uzaktan,

Ateşin kendisine çektiği bedenim yanmaktan kurtulacak,

Ahh larım!!

Hasret şiirlerinde hece değil

Sevenlere can olacak,

Ben ateşin etrafında dönen kelebek gibi

Ha yandım ha yanacağım

Ha öldüm ha öleceğim..

Sahi sen hala nedesin ki?