Dün sizin köyden geçtim orda vardım farkına,
Sanırsın kıran girmiş koca Türkmen ırkına,
Köy harabeye dönmüş tükürmüşler çarkına,
Gördüm, içim burkuldu bu ne biçim kıyımdır?

Çaresiz salıverdim gözlerimdeki seli,
Bir ağıt tutturmuştu acıydı esen yeli,
Mezarlık köyden büyük bilmem ki ne demeli,
Bu ne biçim muamma bu ne biçim sayımdır?

Komşusu ebesil de aynı sonu bekliyor,
Her gün verdiği göçü öncekine ekliyor,
Bu düzen bu köyleri yokluğa itekliyor,
Niye çağırır bilmem gurbet benim neyimdir?

dedim bende gardaşım saygı ve selamlarımla.....

Doğduğum köyüm

Nice seneler önce bir yerde gözüm açtım
Taşıyla toprağıyla bu köy benim köyümdür
Ne tuhaf bir yerimiş bakınca bende şaştım
Taşıyla toprağıyla bu köy benim köyümdür

Evleri var çatısız,ev olduğu belirsiz
Nice canlı kaynaşır fakat baksan ıpıssız
Şu tepede görünen yeşilliksiz ve renksiz
Taşıyla toprağıyla bu köy benim köyümdür

Kimisi burda doğup,yine burda öldüler
Ağıyakıp ağlayıp türkü ile güldüler
Bir ufacık tepecik,bir iki ev gördüler
Taşıyla toprağıyla bu köy benim köyümdür

Bozkaya,örenyurdu şu düzlük gürünyolu
En sevilen yerleri ziyaret çukuryurdu
Nihayet bir köydeyiz araba burda durdu
Taşıyla toprağıyla bu köy benim köyümdür

Baksana komşusuna karşısına Oluktaş
Ocak tüter güneşle pişer akşam ile aş
İşte şu tozlu yollar etrafı dikilitaş
Taşıyla toprağıyla bu köy benim köyümdür

Dağlar ile etrafı bir sur gibi çevrili
İçinde güler oynar kızı,oğlu gelini
Ver öpeyim ihtiyar o nasırlı elini
Taşıyla toprağıyla bu köy benim köyümdür


ÖMER ARIKAN (ÖMER ARIKAN)



Çok güzel ve içten yazılmış dizeler okudum yüreğe kaleme sağlık üstadım
Kalemin daim olsun
Saygılar selamlar

yüreğine kalemine sağlık hocam