Çökmüş üzerlerine bir kış gecesi uğultusu
Dağların tepesinden kopuyor
Hoyrat amansız serseri bir çığ
Toprağın buz kesmiş bağrına henüz diklenmişken,
Yeni yetme kardelenler altında eziliyor…



Havada dolunay
Arzda kâbuslar yorgunu bedenler
Solgun ömürleri saçılmış geçtikleri yollara
Hangi günahın bedeli yansımış solgun çehrelere
Hatıraların sisli büyüsü içinde
Bir yanda iliği kemiği sömürülmüş yıllar
Diğer yanda aşüfte kimlikli iki yüzlü dünyalılar..



Her soluk alışta yürek atışında sönecek ölüm
Yağmura cellât olmuş şimşekler
Gözyaşlarının anası hazırda bekleyen kara bulutlar
Sevgiden çok buralarda havada kurşun var



Asi ırmakların ç/ağlayışlarında gün yitimi
Görmezden geldiklerimizin acıdan perçinleşmiş yüzü
Yorgun dargın tüm acılar onun aklının cinnetine tutulmuş
Yere düşen her yaprakta O
Her çığ düştüğünde ezilen kardelen O
Soluk rüzgârların isyanını taşırken üzerinde
Yazgısı ateş ve barut olan yarınlar adına
Doğuyor buralarda gülmeyi bilmeyen çocuklar…



Yatağına kırgın akan nehirlerde
Çimiyor baldırı çıplak, yoksul düşlü çocuklar
Ateş, silah, barut bir de;
Yar hayaliyle tüttürdükleri tütünü öğreniyorlar
Ardından kör dünyanın gözüne tükürmeyi…



Ve farkına varış
Görmeyenden, görenin emniyetine teslimiyet
Acının kucağından Yaradana sığınış
“La ilahe illalah”
Tevhide haykırış.



Yorgun gözlerde çöreklenmiş uykusuzluk moru
Damla damla kan
Kütüğü sömürülmüş coğrafyada
Toprağın bağrına kazılmış nice adsız mezar
Geride gidenlerin sessiz sedasız hikâyesi
Dillerde kadere teslimiyetin isyansız adı
“Hüvel Baki”

…………………….

Yeter artık!
Üstüme üstüme gelme
Ey zulüm adlı bitmeyen kahpe serüven
Bil ki bir gün seni de öldürürler…


Perihan kılıç 11.10.2012
Esmize izmir


Not:Resim Sırp saldırıları sırasında ölen beş haftalık Kosovalı Arnavut çocuğa aittir. – 1998