Bir güzellik çağının buğusu tüter dem dem.
Hazzın nazla dostluğu yükselir buğu buğu.
Çayın has aroması dudağa olur merhem.
Zarafeti besteler billur içinde kuğu.

Berrak bir şarkı söyler ince belli zamana.
Dudağın özlemini hisseder özde demlik.
Dinginliğin kokusu sessizce siner ana.
Sükunet ikliminde silinir gider kemlik.

Nazın billur teninden gönle düşer bin ışık.
Gül misalin gamzesi gözleri aydınlatır.
Suyun rengi ahengi efsaneyle karışık.
Demliğin yazdığı sır okunur satır satır.

Çaydanlığın meramı ateşle hem dem olur.
Albeni sağanağı bardağı sarar nazla.
Efsane iklimlerin melikesi çay solur.
Haz ıtırı karışır buğulu bir niyazla.

Sükut dudağa nişan söz bardağın yarası.
Suyun her katresine bin bir güzellik sızar.
Dudakta iz bırakır acı çayın darası.
Ateşin haşinliği çaydanlığa olur ar…
Ankara, 25.09.2012 İ.K