Yar, seni görüp keşke sevmeseydim
Gül, seni dalından koklamasaydım
Kendimden geçerek mest olmasaydım
Bu dünyanın tadına varmasaydım

Bu zaman hayatı etti sermaye
Her tarafı dönderdi harabeye
İnsan yönünü dönderdi kıbleye
İnsanlığın tadına varmasaydım

Zalimler ormanları yakıyorlar
Vatanı karış karış satıyorlar
Sermayesine de kan katıyorlar
Acıların tadına varmasaydım

Kara bulutlar hiç eksik olmuyor
Ülkeme bir türlü barış gelmiyor
Rüzgâr bile asla eşit esmiyor
Şu yağmurun tadına varmasaydım

Bugünlerde güneş nedense solgun
Ülkemde akan coşkun çaylar durgun
Gecelerde ki yıldızlar hep suskun
Şu mehtabın tadına varmasaydım

Bugün kelimeler, ağıt ve yas ta
Heceler de olmuş birer yaş pasta
Beyitler donmuş birer kuru harfta
Cümlelerin tadına varmasaydım

Vicdan yok, insanlığa güle güle
Günlük yaşamın kendisi bir hile
Ömür, yaşamda sürekli bir sille
Sert tokatın tadına varmasaydım

İnsanlık yok, vicdan çıktı tatile
Hayat sürekli boşaltır bir file
Nimet, sacda pişen yağlı patile
Ekmeğin tadına varmasaydım

Artık meyveler de döndü hormona
Kimseler yemiyor boşu boşuna
Posasını doldururlar kamyona
Şu lezzetin tadına varmasaydım

Günümüzde insan döndü peteğe
Herkes birbiriyle girer gerdeğe
İp atlıyorlar düşmeden hendeğe
Bu zamanın tadına varmasaydım

Güne münafık mı desem mümin mi
Geceye kötü mü desem iyi mi
Güneşe güzel mi desem çirkin mi
Güzelliğin tadına varmasaydım

Herkese aydınlık gün olmuş zindan
Dağlarda her gün düşüyor bir fidan
Durmadan yazıyor bu garip Hasan
Bu şiirin tadına varmasaydım

Hasan DAL
02 Eylül 2012