(İkimize dair Masallarla avutamaz oldum Kendimi.
Şaşırmışım yolumu, kaybettim Dengimi.)

İşte yine bir Gün batımı akabindeki sensiz ben!
Kimbilir Sen nasıl sabah ediyorsun,
ben bunca Kahrı yüklenmişken...

Uyu Sevdiğim,
sen rahat uyu...
Değilmidirki Hayat bir dipsiz Kuyu.
Dünümde bıraktım tüm Mutlulukları.

Dağınık yazdığım Şiirlerim,
Devrik Cümlelerim,
Bitkin Hücrelerim,
Hatalarım,
Kusurlarım,
Üstüme titreyen Dertlerim,
sonra başımdan aşkın Efkarım,
Ömrümce Yüreğimi terketmeyen Hüzünlerim...
Biraz geri çekilin,
hiç hoş değilim.

Gelmeyin Üstüme...

Bu Gece

"Kimsesizim"

"Öksüzüm"

"Yetimim"

Kan kustu Gözlerim!

Sövdüm gelmişine geçmişine,
Onurumu hiçe sayanların.
Tiksindim sıfatından Gençliğime Kıyanların.
...........
....................


Aaahhh bu Şarkıların kör olası gözleri,
Hasretler,
Özlemler Küstahça
yakalamıyormu Seveni Bam Telinden..
Sabaha çıkmaya teminatımız var gibi,
Aaahh o gidişler yokmu veda bile etmeden ..?!
Çok Sevdik, lakin
Hiç birşey gelmediya Elimizden...!

Bu Gece Keman Nameleri ağladı Yüreğimde
Çığlıklarım Eylül Yağmurlarına karıştı.

Yoksunya...

Nefsim her Bela ile savaştı.
Gözlerimden akan Pınarlar arsızlaşırken,
Hüsranım benliğimde Sevimsizleşti.

Aldırma karamsar hallerime.
Endişelenme,
Beni Düşünme,
Oyalamayacağım Seni...
Üç günlük Sevdayı Dert etme.

Ben iyiyim,
kederlenme.

"Sayki" hiç Sevmedim Seni
Vicdanına Yüklenme.


“Benim için Üzülme“




Kevser Baysal // Yüreği Sürgün