Hiç kurumadı gölgem gölgende
Şehrin şehrime uzak kaldı hep
Her durakta ziyan adımlar uzandı kara bahtıma
Her cadde ruhumu eliyle parçaladı

Yollar sana çıksa dedim kendime
Aynı sabaha aynı pencereden merhabalar sevdirsek
Dokunsak aynı elle papatyalara
Uykuyu sabahın aydınında gözümüzden devirsek



Delidir gönlüm, yok hesabı
Cahilim, haksızca sevecek kadar
Sadece bir ‘’ gel’’ demene
Sefer yaratacak kadarda asidir fikrim




Durulmaz mendilim gözümden süzülene
Avunacak tek resmin var, oda şırkıslak


Tam yutkunacakken dilime geleni alenen
Öyle bir tokat patlar ki dimağıma
Konuş mümkünse hadi!…




Darmadağın benim ülkem
İçinde çaresiz kalpler nuru emer kemiklerimden
Acır kollarım, yetmez sarmaya efkârımı
Sigaram titrer, gecem ziyan olur uykuma


Ben gelemem sana
Şehrine bir küfürlük veda et
Kıy kaldırımlarına

Sen gel bana…




//GG


...