ben asi bir gemiyim
dümensizim
hiç dümen çevirmedim bu güne kadar
ne bağlar beni rotalar
ne de en onulmaz fırtınalar.
aklına buyruğum.
kimseyi takmam
ne aklıma ne peşime
ben kendime kuyruğum.
nereyi gezsem,
hangi büyük dalgaya
hangi şimşekli fırtınaya rast gelsem
beklemem.
bir huzur limanım var benim.
onun yanı başına vardığımda
yelkenlerimi sinesine sardığımda
kıyısına saçlarından demirlendiğimde
mutlu bir sessizlik olur dört bir yanımda
deniz durgunda
dertlerim vurgunda kalır.
ah öyle bir limandır ki o
ona yanaştığım her günde
gam keder sürgünde.
gülen bir yüzü,tatlı bir sesi
hele o mis kokan nefesi...
yumuşacık elleri,ipek gibi teni
ah ciğer deler geçer gözleri
hele o insan mayası yüreği...
bak işte;
yine köpürtüp suları, yarıp geçip fırtınaları
kıyına vurasım geldi.
ey yüreğimin huzur limanı.
iyi ki varsın be.
nasıl aşardım bu ummanları.