renklerine asılmışım gökkuşağının
renk renk allı morlu
gözleri gibi
afrikalı çocukların…

________________________________İmge fırtınaları koparan, hisseden yüreklere dokunan feveranların duygularında kan denizinde giryan olmaz mı yürek… Körpe fidanların fersiz bakışlarını gördük satırlarda kırık bilyeleriyle… Yürek kayıtsız kalamıyor bu ağıda… Kalem de kıyametini yaşamış karaşın hazanlarda vahşetin… El bağlı, yürek dağlı, çaresizlik… Umuda vurgular da var gökkuşağının renklerine, yeşilliğe özlem ile… Savaşın acı sayhalarını gördüm satırlarda… Beyaz kefenlere sarılı ölen bebeleri… Eşitlik ve özgürlüğe hasretin notalarını hissettik; ne var ki sol anahtarı kırık… Finalde özlemlere yürekten “gel” diyerek dile getirmiş gönüllerden geçen ukdesini… Hülasa yüreğime demirledi şiir…

H a d i !
Biz de umuda, özgürlüğe, eşitliğe yürüsün beşer diyelim tüm yüreğimizle…
Hisseden yüreğe, tüm insanlığa zeytin dalı uzatan seçkin kaleme sevgiler, saygılar…






==================================================== e d i b / a h m e t

Tüm dünyada tarih boyunca görülen en kalabalık çocuk kuşağı, içinde bulunduğumuz on yıl içinde dünyaya gelecektir ve bunların 1.5 milyonu da Türkiye’de doğacaktır. Bu çocukların bir bölümü, yoksulluk, aşırı kalabalık, fiziksel, ekonomik, cinsel ya da duygusal istismar gibi etkenler nedeniyle aileleri ile sorun yaşayacaktır. Koşullara uyum sağlamak için gösterilecek çabalara karşın, bu çocukların önemlice bir bölümü Türkiye’deki kentlerin sokaklarında yaşayan ve çalışan çocukların saflarına katılacaktır”. Saptamalar ürkütücü hep nüfusumuzun genç ve dinamikliğinden söz ederken bunun arkasında eğer önlem alınmazsa yatan potansiyel tehlikeyi bir düşünün. Bu gelecek için bir senaryo olsa da mevcut durum yine aynı sitede şöyle dile getirilmiş.
“Varolan Durum
Türkiye’de kentlerin sokaklarında yaşayan ve/veya çalışan çocuk sayısı son dönemde gözle görülür biçimde artmıştır.
Pek çok çocuk anne-babaları tarafından sokakta çalışıp aile geçimine destek vermeye zorlanmaktadır.
İstismar eden ailelerden gelen çocukların bazıları kurtuluşu sokaklarda aramaktadırlar.
Birçok zaman okula gidemeyen, gitse bile ev ödevlerini yapacak zamanı bulamayan bu çocukların birçoğu eğitim sisteminin dışında kalmakta, bu da vasıflı işler için gerekli olan ilköğretim diplomalarını alma şanslarını sınırlamaktadır.
Çocukların çoğu sokaktayken kötü muameleye, fiziksel ve/veya cinsel istismara, hastalıklara ve yetersiz beslenmeye maruz kalmakta, madde bağımlısı haline gelmektedir”. Şimdi söyleyin bana bu çocukları toplumun kanayan bir yarası olmak yerine okuyan düşünen ve üreten birer birey olmaları yolunda neler yaptık. Daha doğrusu neler yapamadık. Sokak çocuklarının profiline bakmak gerekirse ülkemizde bu konuda yaptığı çalışmalarla adından söz ettiren bir uzmanın(**)Prof.Dr. Oğuz POLAT’ ın konu ile ilgili bir yazısından alıntı yapmak istiyorum.
(***)”Bu çocuklara baktığımızda; evde dayak yiyen, sonra bu şiddete dayanamayarak sokağa kaçan, burada da suça itilerek yaşayan çocukların olduğunu görmekteyiz. Bu çocuklara sağlık dışı koşullarda çalışan çocukları da eklemek gerekir. Hepsinin ortak özelliği bulundukları yaşın gerektirdiği yaşamı yaşayamamaları ve en çok gereksinmeleri olan ev sıcaklığından, ebeveyn ilgisinden, oyun oynamaktan ve sağlıklı beslenmeden yoksun olmalarıdır”.
Biz tehlike değiliz-tehlikedeyiz! Sokak çocuklarının bu feryadını duymak ülke yarınlarına güven ile bakmanın olmazsa olmaz ön koşulu olmalı (alıntı)

üstadım yine harika,duygu yüklü bir şiir yazmışsınız,şiirlerinizin herbiri farklı lezzet sunuyor yüreğime,varolun,herdaim sevgiyle kalın,siz ve sizin gibiler hep yazın,,
saygılar______________