Bir zaman ki cihanı hayal aleminde ben
Tahtadan kılıcımı vurup adam ederdim
Dünyanın bütün derdi bütün eleminde ben
Boğulayım kimsede keder olmasın derdim
Şimdi başım ağrısa durup haykırıyorum
Durgun suya taş atıp aynayı kırıyorum



Otuz yedi canavar üç yüz altmış beş başlı
Bir görünüp kayboldu konakladığım handa
Her gün birinden ürkek diğerinden telaşlı
Yıldırımla yarışıp uçup gitti zamanda
İtinayla dokurken saçlarıma akları
İz bıraktı ruhumda zamanın ayakları



Hırs atına binerek atı çatlatmak niye
Sonu başından belli bu manasız yarışta
Deryada damla ömür, en kıymetli hediye
Kıldan ince köprüyü geçip O’na varışta
Ta beynime çakılsa her bir söz her bir cümle
İki kaş ortasını tuş etsem tüm gücümle


03.08.2012


İnsanın en büyük düşmanı olan nefsin vücuttaki barınağıdır iki kaşın ortası