Büyük şehirler...
Damarlarında akan insan selleri,
İskeletlerini ayakta tutan sistem işçileri,
Çobanı ve sürüsüyle var olurlar.

Sistemler, bireylerden daha önemli,
İşler, arzu ve isteklerden daha ön planda,
Yöneticiler, çalışanlardan daha itibar sahibi,
Hayat, çıkar ilişkilerine dayalı mekanik bir sistemdir,
Büyük şehirlerde...

Kalabalıklar içerisinde yalnızlık çeken bireyler,
Ütopik yaşayan ruhlar, hayalperestler, yaratıcı kişilikler ve daha nicesi,
Sıkışmışlardır küçük kare, köhne kafeslere...
Haykırmak isteseler de,
Kamçılanırlar,
Ne için...?
Kim için...?
Söylenenlere göre,
Daha kaliteli bir hayat yaşamak için...

Daha kaliteli bir hayat nedir?
Kime ve neye göre kalitelidir?
Herkes için aynı kalite geçerli midir?
Her insan hayattan aynı şeyleri mi arzular?

Büyük şehirler bu soruları sormaz,
Standartları sever, yasaklar koyar.
O, söz gelimi "kaliteli hayat" için...
İnsanlar ruhlarını yok ederler,
Sadece bedenleriyle YAŞAMAYA devam ederler.