Sanrı nöbeti tutmuş bir aşkın intikaliydik

Zambaklar üşüyordu gözbebeklerimizde

Nereden baksan birkaç iklim

Nereden baksan güneşsiz aydık birbirimizde

Ameni eksik söylenmiş dua kadar

kimsesizliğine esir…

Üzerine yağmurlar yağan

Sarnıçtı sarhoşluğumuz

Suskunun dilinde mahzun bir kılıf

Ve gün ertelendikçe

Yıl/an gibi sokulan böğrümüze

billur hareleriyle

Sevişmeden yoksun bırakılmış

Çocuklukluğumuz…

…..

Ellerin ne vakit ellerime uzansa

Parmak uçlarında asılı kalırdı yoksulluğumuz

Sen az evvel tutuğum kadehin izi olurdun

Ben ıslanmış erkekliğinin birgeceliği

Aslında aşk değil

Ayrılık yağar dururdu

Dudaklarının arasında sakladığın cevher

Dilimin üzerinde berfin

eriyip giderken severdim en çok

Gözlerinin alacasını

Bakışlarının bitti yerde

Benim ölümüm başlardı….

Yavaş…sinsi…sokulgan…

Yalandı…

Derdest etmeliydi yalın sevişmeleri
Kıblesi beyaz bir sorguç gibi

Göç artığıyız biz sevgili
Hiç artığı gecede
….

NeNa