Düşünüyorum da
Zamanlı zamansız neden düşersin aklıma,
Düşünüyorum da
Hiç gönülsüz olmadım seni sevmeye.
Biliyor musun;
Hep ihtiyacım olduğunu düşündüm
Ellerine, tenine ,kokuna
Teselli bulduğum sesinin tonuna...
Düşünmedim aslında, yaşadım.
Seninleyken sen oldum,
senden uzakta sana özendim.
Anlayacağın,
Seni hep yaşadım.
Ne zaman düşünmedim seni bir an,
Damarlarımdan çekildi sanki kan,
Kendimi yorgun, yalnız hissettim.
Düşünüyorum da,
Gece yarıları uyansam uykularımdan
Karanlık odama kızıyorum, sen yoksun diye,
Onun suçu neyse.
Düşünüyorum da,
Sana sarıldığımda sımsıkı,
Hayata sarılıyorum.
Her şeyin güzelliğine
Geleceğin güzelliğine içmişim de;
Garip bir sarhoşluğa düştüğümü sanıyorum.
Düşünüyorum da,
Bana sarıldığında sımsıkı,
Hayat sarılıyor, yaşam sarılıyor
Güzel olan her şeyin kapısı açılıyor bana.
Bilir misin,
Ne yapsam anlarım seni sevdiğimi.
Bilir misin,
Yaşadığım her an her saniye seni hatırlatır.
Bütün aşk şarkıları, seninle bana yazılmış.
Dinlediğim bütün aşk efsanelerinde,
Yüz yıllar önce yaşamış sen ve ben varız baş rollerde.
Aşık Veyseller, Karacaoğlanlar...
Kuşaklar sonraki bizi görüp esinlenmişler
şiirlerinde, gazellerinde...
Duygu ya bu;
Abartısı hoş geliyor kulağa, öyle değil mi?
Düşünüyorum da,
Düşünüyorum deyip durdum en başından beri.
Aslında, düşündüm de buldum ne düşündüğümü.
Seni düşünüyorum ben.
Seni sevdiğimi değil;
Zaten delicesine seviyorum.
Zaten sevdiğime eminim.
Doğru olduğundan emin olduğum her değerden
Milyonlarca kat daha fazla hem de.
Düşündüğüm;
Özlediğim sensin.
Düşersin aklıma da, uykularım kaçar.
Hasretin pençeleri derin yaralar açar gecelerimde.
İşte o zaman dayanılmaz olur özlem.
Çığlık çığlığa kalır, sıkılır yüreğim,
sessiz de olsa bilirim.
İşte o zaman düşünürüm,
Seni ne kadar sevdiğimi, ne kadar özlediğimi
O zaman uzanıp dokunma isterim
Oksijeni istediğim gibi.
İki yol vardır ben böyle dara düşende,
İki yoldan biridir gitmem gereken
Sen aklıma düşende.
Biri, koşup sana gelmek;
Sınırsızlığında,
Sınırlarını zorlamak için mutluluğun.
Bu da; ha dedim mi mümkün olmaz ya,
O zaman öteki yol vardır;
Ölmek.
Azrail bilir;
Sensizlikten düşerim bu ikinci yola,
Bilir de, belki güler geçer.
Gelip almaz canımı.
Düşünüyorum da,
İşte ben, heeep bunları düşünüyorum.
Hep seni...
Seni seviyorum.