Efkarlıyım yine bu gece
Aldım elime kalemi ,kağıdı
Karalıyorum şimdi sana bu satırları
Bak,dinle birtanem ne diyorum



Düşündükçe insanların isteklerini karşılamak için,
Kadavra oluşunu,bir kütükle yaşamak zorunda olduğunu,
Gözlerimden sel gibi yaşlar boşalıyor.
Evimin mutfağında oturmuş,
Resmine bakarak dert yanıyorum.



Hani diyorsunya birtanem ,bebeğim
Seni sevdim yada seni seviyorum demek bu kadar zormu?
Senin sevdiğin ^kardelen^ çiçeği gibiydi aşkımız
Kısa sürdü,çabuk bitti,tükendi umutlarımız.



Baş eğdik,boyun büktük,ezildik maalesef hayata
Sen hep başkaları içinmi yaşayacaksın?
Etrafındaki kan emicilere
Hep bir atm makinası gibi paramı keseceksin?
Ne olur!artık dur de bu gidişe



Memleketi terkedip gideceksinya,başka diyarlara
Sevinirim diyorum senin adına,
Ama söyleyen dilim,gelde bir sor ne hissediyor yüreğim.
Şimdi sana gitme kal desem boş,haklısın



Ne verdimki sana ne isteyeyim________



Daha yazılacak,dökülecek çok şeyler var satırlara
Ama susmalıyız değil mi?konuşmamalıyız
Diyemesende seni seviyorum yada sevdim,
En azından bir mesaj çek
Beni kurtar artık resminle konuşmaktan.



Sana her zaman dediğim gibi,şimdide diyorum
Senin mutluluğun benim mutluluğumdur.
Bunu asla ama asla unutma sevdiğim
Şimdi senin diyemediğini,ben diyorum.
Seni ölümüne,ölümüne seviyorum...




KALP SESİ