1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
1331
Okunma
Zaman,miladının üzerinde tepinen bir yalan.
Tutulan her nefeste,yeni bir tanrı doğar,avuçlarına şafakla atan yüreğin.
Geriye bir tek insan kalır ki; O da aynalara yalan.
İşte o zaman, yıkılır aklın sarayları.
Deliliğin labirentlerinde koşan atlar yorulur.
Gün, ömrümüzde batarken.
Kangren olur dilimizdeki her kutsal yalan.
Hiç bir mezarda aktif bir seda değildir zaman.
/
Kıblesi nedir ellerin,anılarıyla kendini ovuşturup yıkarken ?
Henüz defnedilmiş olanın ardından.
/
Kim,
Hangi secdede öpebilir ki melekleri ?
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz